Korte verhaal over IK BEN...

Noch ben ik niet gelovig maar  wel spiritueel.Noch ben ik niet dat ene aardse complete persoon maar ben ik wel geestelijk aan het groeien. Ik ben van deze wereld,in verbondenheid met een andere onzichtbare wereld.Ik ben onderdeel van de ondergrondse aarde,het diepe water de ondoorgrondelijke zee.Ik voel me krachtig als vuur,voel me met handen en voeten gedragen verlichtend en zo fijn  luchtig gevoel dat mij in geheel draagt.Ik ben mijn adem,mijn lichaam en geest.Ik ben werkelijk degene dat op zoek is naar iets dat eindeloos liefdevol dichtbij en tastbaar is.

De moraal van dit korte verhaal is je rijkelijk kunnen voelen over bepaalde opvattingen die wij(de mens)als werkelijkheid beschouwen.Terzelfder tijd zijn we geneigd om buitengewoonheid (het bovennatuurlijke ) maar niet te kunnen begrijpen,want spiritualiteit wordt meestal ten onrechte als iets zweverigs beschouwd.Veel mensen maken dingen in het leven mee dat niet verklaarbaar is en zo'n situatie wordt dan maar al te vaak als toeval ervaart.Als men maar enigszins de moeite zou doen om dit soort momenten met een open geest op te vatten,dan zal men dit soort rijkelijke momenten niet zo snel als toevalligheid bestempelen.